Over de regisseur

De diverse activiteiten die Paul Hegeman verricht worden bijna alle gevoed door een grote hartstocht voor de cinema. Dat was al toen hij Frans en Filosofie studeerde en als onderwerp voor zijn afstudeerscriptie de relatie tussen de Film en het Surrealisme verkende. Na een aantal jaren als leraar Frans gewerkt te hebben maakte Paul Hegeman van zijn hartstocht zijn beroep en sindsdien heeft hij als filmmaker een honderdtal films/programma’s gemaakt voor onder meer de VPRO, NPS, VARA, AVRO, NCRV en Arte. Daarnaast is Paul Hegeman al meer dan 20 jaar actief als journalist en met name voor Elsevier, HP/de Tijd en de VPRO Gids schreef hij wekelijks een artikel over de cinema in al haar facetten.

Terugkerende thema’s in zijn werk zijn een sterke sociale betrokkenheid, – hij maakte films over de Spektakelmaatschappij, milieuvervuiling in Rusland, asielzoekersproblematiek, immigratie en gokverslaving -, liefde voor het Afrikaanse continent en muziek in de breedste zin van het woord. In feite rusten zijn meest opmerkelijke films op deze drie pijlers.
In Spirit, Show and Songs (IKON, ‘95) verkent hij de relatie tussen muziek en spiritualiteit met Leonard Cohen als gids. Youssou N’Dour speelt er ook een belangrijke rol in door de wijze waarop hij uitlegt hoe muziek en spiritualiteit in Afrika met elkaar verbonden zijn. In de ban van de Mali Blues (NPS/Arte, 2002) is een documentaire over de triomf van de muziekcultuur in een van de armste landen van de wereld. De helden zijn weer thuis (VPRO, ‘99), een documentaire over de Cubaanse muziek van toen en nu, toont op bijna identieke wijze hoe cultuur en muziek met elkaar verstrengeld zijn.
In het meer recente New Life in Congo (2013) – een documentaire over de moeder-kind relatie in het door burgeroorlog verscheurde Oost-Congo – verstomt de muziek ten gevolge van excessief geweld. Live to be a hundred (2012), een gelaagd portret van het dynamische bestaan van dirigent, klavecinist en musicoloog Ton Koopman, bouwt in zekere zin voort op de talrijke muziekspecials die Paul Hegeman maakte voor VPRO’s Loladamusica, die variëren van portretten van Bill Laswell, Peter Hammill, Air en Shane MacGowan, tot specials over het ECM label, de muziekscene ik Dakar en de erfenis van Stockhausen.

In de jaren ‘90 verhuisde hij naar Bergen (NH), waar hij het filmtheater Cinebergen oprichtte, waarvan hij nog steeds artistiek directeur en programmeur is. Dit jaar zal hij zijn eerste roman, Waar schaduwen vallen, publiceren.

Cast
De meest gevierde componist van onze tijd.Read More
“Hij is de warmste en aardigste persoon die ik ken.”Read More
“Hij doet me denken aan een boom. Zijn wortels zijn stevig in de grond geworteld, maar zijn takken zijn groen en zijn bloesems prachtig.”Read More
“Heel elementair, de magie van de drie. De drieklank, drie noten. Maar op de een of andere manier klinkt het zo vol. Meer heb je echt niet nodig.”Read More
“Deze muziek heeft een ware identiteit, ze brengt je ertoe om op een bepaalde manier te kijken, maar ze beschrijft niet wat je ziet.”Read More
“Hij heeft iets in zijn muziek en in zijn persoon wat iedereen universeel aanspreekt.”Read More
“Het feit dat je met zoiets begint als een akkoord dat je aanslaat zonder geluid te maken. En vervolgens zoiets simpels speelt, dan hoor je alles oplichten.”Read More
“Je luistert naar deze muziek en plotseling word je ergens opgetild.”Read More
“In wezen is het dat jongetje uit Rakvere gebleven, die als een kind zo blij kan zijn. En een soort ondeugende jongenshumor heeft.”Read More
“Zijn muziek ontspant, ze brengt je dichter bij jezelf. Ze is confronterend, maar tegelijkertijd ook troostend.”Read More
“Zijn ogen, zo praat die. En wat die zegt is zo bijzonder, dat mijn ontmoeting met hem bijna aanvoelde als een spirituele trip.”Read More
Archief
Categories